Van tienerpassies tot Young Adult romans: mijn schrijfavontuur
Raar maar waar: ik heb nog nooit een boek over minimalisme geschreven. Mijn pad als schrijver nam een heel andere richting, en dat begon al in mijn tienerjaren.
Als tiener schreef ik graag. Niet over grote filosofische thema’s of volwassen kwesties, maar over de dingen die mijn wereld op dat moment vulden: jongens waar ik verliefd op was, spannende schoolavonturen en alledaagse drama’s. Het resultaat? Fictieve verhalen die mijn tienerleven weerspiegelen. Schrijven was toen vooral een manier om te dromen, te experimenteren en mijn emoties een plek te geven.
Ergens ben ik een beetje blijven hangen in die periode van mijn leven. Dat tienerachtige gevoel van nieuwsgierigheid, van eerste liefde en van ontdekken, vind je nog steeds terug in mijn werk. Tegenwoordig uit zich dat in Young Adult romans: verhalen die jongvolwassenen aanspreken, maar waarin ook volwassenen de emoties en herkenbaarheid terugvinden die we allemaal ooit hebben ervaren.
Mijn schrijfstijl is nog steeds doordrenkt van die jeugdige energie. De personages zijn intens, sarcastisch, eerlijk en soms een tikje naïef, precies zoals ik het ooit als tiener opschreef. Het verschil is dat ik nu met de kennis en ervaring van een volwassene de verhalen vormgeef en uitdiep.
Wat begon als tienerfantasieën over verliefdheden, is uitgegroeid tot een passie voor het vertellen van verhalen die anderen raken, inspireren en meenemen terug naar hun eigen jeugd. Schrijven is voor mij nooit alleen een creatieve uitlaatklep geweest, het is een manier om te verbinden – met mezelf én met mijn lezers.