Vroeger was ik ook verzot op opbergbakjes. Curver was zo’n merk dat ik standaard greep: strak design, handige formaten, alles leek ineens netjes opgeborgen te kunnen worden. Het voelde bijna als een mini-feestje om elk hoekje van het huis te organiseren met een nieuw bakje.
Pas op, ik heb nog steeds een aantal van die bakjes in huis. Ze kunnen nuttig zijn en sommige dienen nog steeds hun doel. Maar het concept van kleinere bakjes in een groter bakje stoppen? Daar snap ik helemaal niets van. Het klinkt als orde scheppen, maar het effect is vaak tegengesteld.
Het resultaat: ja, je krijgt WEL overzicht, maar tegelijkertijd ook MEER onderhoud. Plots moet je bijhouden wat er in elk bakje zit, welk bakje bij welk bakje hoort, en hoe je ze samen netjes houdt. Het voelt als een puzzel die nooit stopt.
Dit draagt niet bij aan het echte doel van ontspullen. Ontspullen gaat niet over het creëren van een nieuwe, perfect georganiseerde structuur met tientallen opbergoplossingen. Het gaat over het verminderen van spullen, het terugbrengen van overzicht, en het creëren van rust in je leefomgeving.
In veel gevallen haal je misschien tien spullen weg uit je kast, maar ondertussen introduceer je tien nieuwe soorten opbergbakjes. Het geheel lijkt misschien schoner, maar de werkdruk en het onderhoud nemen toe. Want wat denk je dat met die bakjes vroeg of laat moet gebeuren? Je raadt het: ook uitnemen en poetsen; Als je geluk hebt, passen ze in de vaatwasser. En anders is het handwas.
Wat is het wel? Ontspullen betekent niet dat je je huis vol moet zetten met bakjes om alles netjes te verstoppen. Het betekent dat je kritisch kijkt naar wat je echt nodig hebt en durft los te laten.
Kortom: kies bewust wat je bewaart en vraag jezelf bij elk bakje af of het je leven daadwerkelijk vereenvoudigt, of dat het alleen een nieuwe laag aan werk en onderhoud toevoegt. Ontspullen gaat niet over bakken en dozen, maar over vrijheid en overzicht.