Laatst hoorde ik iets grappigs: “Eet je als minimalist minder?”
Blijkbaar vragen mensen zich echt af hoe ver je dat minimalisme doortrekt. Zelfs tot op je bord. Alsof minder spullen automatisch betekent dat je ook minder gaat eten.
Laat me daar duidelijk over zijn: mijn eten laat ik er niet voor. Integendeel.
We gaan zelfs meer dan ooit bewust ontbijten. Eén keer per maand plannen we een ochtend in het weekend, gewoon voor ons twee. Kwaliteitstijd. Geen gsm, geen afleiding, zelfs de honden blijven thuis. Gewoon samen zijn.
Want dát is voor mij ook minimalisme: bewust kiezen waar je tijd en aandacht naartoe gaat.
Minimaliseren en eten
Als ik eerlijk ben, zit eten bij mij sowieso een beetje anders. Ik kan makkelijk 2000 calorieën eten zonder aan te komen. Dat heb ik te danken aan genen die — voorlopig toch — alles gewoon laten passeren. Pas toen ik veertig werd, kwamen er eindelijk vijf kilo bij. Voor de meeste mensen klinkt dat als veel, maar voor mij niet. Mijn BMI zit nog steeds in de zone die als ondergewicht wordt gezien. Niet bewust — ik eet genoeg. Maar ik eet wanneer ik honger heb, niet wanneer de klok het zegt.
Mijn dag begint met een koffie, omdat ik eerst een pil moet nemen op een lege maag. Tegen dat die twintig minuten voorbij zijn, zit ik al midden in mijn huishouden. Honger? Die komt pas later, ergens rond half tien of tien uur.
En dan eet ik. Soms meteen iets dat eerder als lunch voelt: een soepje, boterhammen, restjes van de dag ervoor. Tegen half één heb ik vaak alweer honger en eet ik opnieuw iets. Heel af en toe een koekje in de namiddag, en rond half zes sta ik achter het fornuis voor het avondeten. En als ik dan nog zin heb, tja, dan is het garantie chips of ijs dat ik verorber.
Geen strak schema. Geen regels. Gewoon luisteren naar mijn lichaam.
Wat ik ook vaak zie, is hoe mensen gemak verwarren met eenvoud. Ik had ooit een gesprek met een medewerker van HelloFresh. Hij probeerde me te overtuigen met het verhaal van lokale boeren en gemak. Want ja, voor 42 euro had ik drie maaltijden.
Ik moest er gestaan hebben met grote ogen want hij vroeg door. Zover tot ik toegaf, dat mijn eigen lokale boer ook gewoon aan de deur stond. Voor een fractie van de prijs, en dat we er best twee weken over doen. Plus dat ik mijn boodschappen zelf doe, te voet, in bijvoorbeeld de Aldi. Ik kies wat ik wil eten, wanneer ik daar zin in heb, niet hoe ik volgende week wil eten. Er kan altijd wel iets tussenkomen. En onze totaalprijs kwam dus op 75 euro voor een hele week. Los van het feit dat ik via Too Good To Go, drank had besteld voor 22 euro, waar we iets meer dan twee weken mee toekomen.
Dus ja, mijn antwoord was simpel: “Nee, dank u.”
Minimalisme betekent voor mij niet dat ik minder eet, of minder leef. Het betekent dat ik bewuster kies. Ik kook zelf. Ik bepaal mijn ritme. Groenten en fruit komen aan huis, en als ik wil, zelfs de slager. Niet omdat het moet — maar omdat het kan, en omdat het bij mij past.
En dat is misschien de kern van alles:
minimalisme is geen regelboek.
Het is jouw leven, op jouw manier.
En jij kan dit vanaf nu ook leren:
Ilse