We leven in een wereld waarin we voortdurend omringd worden door spullen, informatie en prikkels. We verzamelen kleding, decoratie, gadgets en allerlei andere bezittingen. Tegelijkertijd grijpen we tientallen keren per dag naar onze smartphone, scrollen we door sociale media en laten we ons voortdurend afleiden door meldingen.
Maar sta je er weleens bij stil hoeveel tijd, energie en aandacht dit allemaal van je vraagt?
Meer bezitten betekent niet meer leven
Ik ben altijd een creatieve duizendpoot geweest. Als kind leerde ik mijn tijd vullen met allerlei creatieve bezigheden. Mijn mama was zelf creatief en leerde me breien, naaien en knutselen. Mijn papa was dan weer de handige Harry die alles wat thuis kapotging, opnieuw wist te maken. Die creativiteit heb ik geërfd, maar eerlijk gezegd ook grotendeels hun verzameldrang en rommel.
Toen ik ging samenwonen met mijn toenmalige vriend, kon niet alles mee. Een deel bleef thuis bij mijn ouders, met het idee: als ik ooit een groter huis heb, neem ik het wel mee.
Maar die relatie liep sneller op de klippen dan verwacht. Het grotere huis kwam er niet, en voor ik het wist, verhuisde alles opnieuw naar mijn ouderlijk huis. Ik pikte ook enkele oude passies weer op. Niet alleen creatieve bezigheden, maar bijvoorbeeld ook dansen.
Later ging ik opnieuw samenwonen, dit keer in een klein appartement. Weer kon niet alles mee. Dus bleef een groot deel bij mijn ouders staan. Opnieuw met datzelfde idee: ooit…
Intussen verdwenen sommige passies steeds verder naar de achterkant van de kast. Andere verhuisden naar de veranda, waar ondertussen extra kasten waren bijgekomen.
Pas na het overlijden van mijn mama en het vertrek van mijn papa uit het ouderlijk huis, toen de woning verkocht werd, kwam het grote besef.
Het was tijd om ‘de nest’ uit te zoeken.
En wat kwamen we allemaal tegen! Spullen die we ooit bewaarden omdat ze toen een betekenis hadden, maar waarvan we ondertussen niet meer wisten waarom ze zo belangrijk waren. Dingen die intussen kapot waren, materialen die jarenlang onaangeroerd in de kast hadden gelegen en spullen die enkel bij speciale gelegenheden tevoorschijn kwamen.
Mijn mama hield trouw haar tweejaarlijkse lenteschoonmaak. Maar sommige spullen mochten gewoon niet weg. Neem nu haar servies. Dat kwam alleen bij bijzondere gelegenheden uit de kast. En oh wee als er iets kapotging, want dan was haar set niet meer volledig!
Wanneer bewaren we uit gewoonte?
ijdens het uitzoeken begon ik me af te vragen hoeveel spullen we eigenlijk bewaren zonder er nog iets mee te doen. Hoeveel ruimte nemen ze in? Hoeveel energie kost het om ze telkens opnieuw te verplaatsen, op te bergen en te onderhouden?
En misschien nog belangrijker: hoeveel ruimte laten we over voor nieuwe ervaringen, interesses en herinneringen?
Dat laatste werd voor mij dé uitdaging van die namiddag.
Want hoewel ik met veel spullen nog een band had, zag ik mezelf niet meteen de tijd nemen om ze opnieuw te gebruiken. Uiteindelijk werden heel wat spullen te koop aangeboden, belandden andere in de vuilnisbak of kregen ze een tweede leven bij familieleden.
Toch zijn er ook nog emotionele spullen die voorlopig in de kast blijven staan. In principe zou ik ze kunnen wegdoen, maar het zijn voorwerpen waarvan ik nog niet bereid ben afscheid te nemen.
Na zes jaar lukt me dat nog steeds niet. En weet je? Dat is helemaal oké.
Geen enkele minimalisme- of ontspulcoach zal je vertellen dat je alles zomaar moet wegdoen. Emotionele waarde laat zich niet afdwingen en loslaten heeft voor iedereen zijn eigen tempo.
Er bestaat geen goed of fout bij ontspullen en opruimen. Het gaat erom dat je gelukkig bent met de keuzes die je maakt en dat je bewust beslist wat je nog een plaats wilt geven in je leven.
Uitdaging van de dag:
Neem vandaag eens een moment om jezelf drie vragen te stellen:
- Welke spullen in mijn omgeving gebruik ik eigenlijk niet meer?
- Welke digitale gewoontes kosten mij meer tijd dan ik zou willen?
- Wat zou ik met die vrijgekomen tijd en energie willen doen?
Je hoeft niet meteen je hele huis onder handen te nemen. Begin klein, met één lade, één kast of één digitale gewoonte.
En onthoud deze tip: je omgeving is ook niet op één dag opgebouwd. Verwacht dus niet dat je alles op één dag kunt veranderen. Geef jezelf de tijd en gun jezelf de ruimte om stap voor stap te vereenvoudigen.
Je kan het!
Ilse